بدون شک یکی از ارکان مهم موفقیت در اجرای صحیح و بموقع یک پروژه اجرایی وجود نیروهای انسانی متخصص و صاحب تجربه دربدنه سیستم مدیریتی آن پروژه است.متا سفانه دانشگاهها و مراکز  آ موزش عالی درکشور ما صرفآ دارای دیدگاه یک بعدی تربیت نیروی انسانی متخصص(آکادمیک)هستند و لذا کمتر به مقوله تجربه پرداخته اند.این مشکل در میان فارغ التحصیلان رشته های فنی ومهندسی که بلافاصله پس از ترک دانشگاه توقع ورود به عرصه کار اجرایی را دارند بسیار مشهود است بگونه ای که غالبآ این افراد مجبورند برای کسب تجربه حداقل به مدت یکسال بدون انتفاع مادی درکنار عوامل اجرایی با تجربه  مشغول بکار باشند که همین موضوع خود منشاء :

•   سلب اعتمادبه نفس وایجاد بی انگیزگی در شخص برای یادگیری و تجربه اندوزی .    
•   عدم ایجاد حس مسئولیت پذیری درشخص برای انجام یک وظیفه مشخص.       

میشود.بررسیهای آماری نشانگر آنست که در سالهای اخیر خیل وسیعی از دانش آموختگان گروههای مهندسی رغبت حضور در عرصه کارهای اجرایی رانداشته بلکه ترجیح میدهند در مشاغل کم مسئولیت مشغول بکار شوند واین واقعیتی است که اینده مدیریت اجرایی پروژه ها را دچار ضعف وسستی خواهد ساخت لذا پیشنهاد مینماید ارتباط دانشگاهها با حوزه صنعت اجرایی کشوربیش از پیش گسترش یابد.