پس از گذشت بیش از یک ماه کشمکش و جدال لفظی میان شخصیت های سیاسی و مذهبی بر سر دیدگاه های مطرح شده از سوی معاون گردشگری رئیس جمهور که در حمایت از دوستی و رفاقت با مردم اسرائیل بیان شده بود سرانجام سخنان عالی ترین مقام کشور در رّد این دیدگاه آبی بود که بر آتش التهاب برخاسته از این اشتباه ریخته شد !

تعبیر رهبر انقلاب از این موضوع " مسئله کوچک و بی اهمیت " بود ، اما اینکه چرا چنین موضوع بی اهمیتی می تواند یکباره فضای سیاسی کشور را ملتهب و درگیر خود سازد نکته ای است که باید بدان پرداخته شود .

رقابت میان جریان ها و جناح های سیاسی کشور در یک دهه اخیر از شدّت و حدّت خاصی برخوردار شده است بطوریکه همواره نخبگان و صاحبنظران گروه های سیاسی در مقاطع مختلف بنابر مقتضیات زمان، نظیر انتخابات مجلس و ریاست جمهوری، تلاش نموده اند تا با بیان ضعف ها و ناتوانی های رقیب زمینه جلب و جذب آراء را به نفع خود فراهم سازند . 

در این میان آنچه که جای تاسف بسیار دارد اتخاذ شیوه های نادرست و ناشایست رقابت از سوی جناح هاست که بیشتر به سمت تخریب و تهدید امنیت روانی و سیاسی جامعه پیش رفته بگونه ای که در سایه شوم برخی اکاذیب و تهمت ها شخصیت واقعی بعضی از چهره ها و شخصیت های سیاسی گرفتار طوفان بلای بی اعتمادی در نزد مردم گردیده اند . 

موضوع اخیر از دو منظر قابل بررسی است ، اول آنکه چرا فردی در شان و مقام معاونت رئیس جمهور مرتکب چنین اشتباه فاحشی می شود ، دوم آنکه چرا افراد و شخصیت های رقیب و در مورد اخیر حتی رفیق به دنبال بزرگنمائی و تخریب چهره فرد عامل هستند ! متاسفانه اصرار و عدم انکار گوینده سخن نسبت به عمل خود همه شخصیتها ی سیاسی و مذهبی را وادار به اصرار بر موضع پی گیرانه خود و درخواست برکناری وی نمود ، چیزی که شاید در این حد شایسته و مستوجب عقوبت نبود !

سخنان رهبری داّل بر غلط بودن موضوع امری نبود که با توجه به سیاست و راهبرد نظام جمهوری اسلامی از ابتدا قابل استنتاج نباشد لذا تاکید و اصرار مداوم شخص گوینده و حتی رئیس جمهور بر تصدیق آن سخنان جای تعجب بسیار دارد ! اینگونه تحریک کردن تعصّبات سیاسی جامعه در شرایط فعلی کشور چندان خوشایند به نظر نمی رسد لذا انتظار می رفت که معاون رئیس جمهور از همان ابتدا نسبت به عذرخواهی و تصحیح سخنان خویش قبل از التهاب سیاسی جامعه اقدام می نمود و راضی نمی شد که برای رفع موضوعی تا این حد بی اهمّیت رهبری نظام از توان و نیروی معنوی خویش بهره جویند .