با نزدیک شدن هر چه بیشتر به روز ۲۴ اسفند و گرم شدن نسبی تنور تبلیغات داوطلبان نمایندگی مجلس هشتم ، کنجکاوی اذهان عامه نسبت به چگونگی ترکیب آینده این مجلس بیشتر نمایان و آشکار می شود . در غیاب چهره های شاخص اصلاح طلب خصو صاْ در حوزه انتخابیه تهران و تضاد رو به تزاید دو انشعاب سر برآورده از اردوگاه اصولگرایان یعنی جبهه متحد و ائتلاف فراگیر عملاْ صحنه انتخابات به رقابت دو گروه طرفدار و مخالف دولت در جناح اصولگرایان تبدیل شده است . اگر چه که از ماهها پیش سران و بزرگان این جناح تلاش نفس گیری را برای شکل گیری  اتحاد و انسجام در اردوگاه خویش آغاز نمودند اما ظاهراْ اختلافات موجود آنچنان ریشه ای در بدنه این جناح دوانده که قطع آن به سادگی در چندین نشست و همایش درون گروهی امکان پذیر نبوده و اکنون تجلی این اختلاف را در عرصه رسانه ها به وضوح می توان مشاهده کرد ! مصاحبه روزهای اخیر چهره های شاخص هر دو گروه با جراید و سایت های خبری کاملاْ دلالت بر اختلاف نظر آنها در نحوه برخورد با رفتار دولت نهم چه در گذشته و چه در آینده دارد لذا چنین میتوان استنباط کرد که عملکرد ۵/۲ ساله این دولت معیاری برای سنجش رای و نظر مردم در طیف اصولگرایان شده است ! بر این اساس اگر در خوش بینانه ترین حالت ترکیب مجلس هشتم را به سه فراکسیون قوی یعنی  اصولگرایان جبهه متحد ، اصولگرایان ائتلاف فراگیر ، اصلاح طلبان وطیف اندکی از مستقلین تقسیم نمائیم  و از طرفی با توجه به دیدگاه های غیر قابل اشتراکی که سه گروه اول از خود بروز داده اند ، از هم اکنون نحوه تعامل مجلس هشتم با دولت نهم کاملاْ آشکار خواهد شد . نگرانی بیشتر آنجاست اگر برخی دیدگاه های مقطعی و موردی خصوصاْ اقتصادی بتواند اجماع نظر میان ائتلاف فراگیر و اصلاح طلبان در مقابل برخی طرحها و لوایح که تاثیر اساسی در تحقق خواسته ها و شعارهای دولت دارد را فراهم نماید . اکنون باید منتظر باشیم تا ببینیم آراء مردم که برآیند دیدگاه و قضاوت آنان از عملکرد دولت نهم و مجلس هفتم است چه کسانی را راهی ساختمان بهارستان خواهد کرد !    

امروز مطلبی تحت عنوان "اکنون زمان نوشتن سند چشم انداز ۵۰ ساله است " را به نقل از آقای کلهر مشاور امور رسانه ای رئیس جمهور خواندم . ایشان در سخنان خود چنین تحلیل نموده است که در سه سال اخیر تمام خواسته های سند چشم انداز ۲۰ ساله کشور که توسط دولت های قبلی نوشته شده بود تحقق یافته است . آقای کلهر خاطر نشان کرده اند ، آنان (دولت های قبلی ) هرگز فکر نمی کردند که در آینده دو لتی بیاید (منظور دولت نهم) که با این سرعت و انرژی بالا اقدام به ساخت وساز کشور نماید ! ایشان همچنین ادعا نموده اند که بسیاری از دانشمندان ایرانی مقیم خارج از کشور دائماْ با ایشان تماس می گیرند و درخواست بازگشت به کشور رادارند ! لذا با توجه به پتانسیل موجود لازم دانسته اند که هر چه سریعتر سند چشم انداز ۵۰ سال آینده کشور نوشته شود . البته نقد سخنان ایشان چندان ضروری به نظر نمی رسد چرا که واقعیت های موجود در جامعه و آنچه که در دوره عمر دولت نهم -حداقل در بخش اقتصاد ، زمین ، مسکن و معیشت مردم -در کشور رخ داده آن چنان گویا و رساست که نیاز به هر گونه تحلیل منتقدانه را مرتفع می سازد اما تنها یک سوال اساسی باقی است ، که چرا همواره دولت نهمی ها سعی در بزرگنمائی کارهای خود دارند ؟ بدون شک صرف بیان این ادعا که ما قدرت اول دنیا هستیم ، هرگز ما را در آن موقعیت نخواهد نشاند و تنها گفتن این مطلب که ما ره ۲۰ ساله را در سه سال طی کردیم ، هیچگاه اهداف توسعه کشور را محقق نخواهد ساخت . تجربه تاریخی تمام کشورهای توسعه یافته اکنون پیش روی ماست ، کدام یک از آنها مسیر سخت سازندگی خویش را تنها با شعار طی کرده اند ؟ در این که ایران به همت و باور فرزندان خود در مسیر پیشرفت قرار گرفته هیچ تردیدی نیست اما طی هر طریقی نیازمند فرصت و ریاضت خاص خویش است . یقین بدانیم که اصرار بر باورهای اشتباه هرگز خودباوری درونی را برای جوانان این سرزمین به ارمغان نخواهد آورد .  

بطور معمول در کشور ما ، به هنگام هر انتخابات ، حرف و حدیث های نو و جدیدی از قلم و لسان برخی رجال سیاسی  در فضای جامعه طنین انداز می شود که متاسفانه شاید بعضاْ این گفته ها و نظرها شائبه تردید و ابهام را نسبت به گذشته کشور ، در دل عامه افراد و خصوصاْ نسل جدید که خود شرایط درک و یا حضور در دوران اولیه انقلاب را نداشته است ، ایجاد می کند . اخیراْ آقای بادامچیان ، قائم مقام حزب موتلفه اسلامی ، طی سخنانی که در یکی از نشست های انتخاباتی ایراد گردیده ، به بیان راهکارهای تبلیغاتی از سوی اصولگرایان پرداخته و از داوطلبان و متولیان امر تبلیغات در طیف سیاسی خود خواسته است که به مردم یادآور شوند ، اولاْ ، وجود مشکلات فعلی در جامعه با توجه به نوپا بودن انقلاب امری طبیعی و بدیهی است ،‌ ثانیاْ ،  روش های کاپیتالیستی و سوسیالیستی که از سوی حاکمان پیش از این اعمال می شده نیز در به وجود آوردن این مشکلات نقش اساسی داشته است ! در پاسخ به این فعال سیاسی با سابقه باید خاطر نشان نمود ، اگر منظور از حاکمان پیش از این ، هشت دولت قبل از دولت نهم است که خوشبختانه در ۱۸ سال اولیه انقلاب (۵۷ تا ۷۵ ) همفکران سیاسی شما از موتلفه اسلامی تقریباْ بر تمامی نهادهای اقتصادی و فرهنگی کشور ، همچون وزارتخانه های بازرگانی ، آموزش و پرورش ، فرهنگ و ارشاد اسلامی و بسیاری از پست های کلیدی دیگر حاکمیت مطلق داشته اند کما اینکه برخی از سازمان های اقتصادی نظیر کمیته امداد امام خمینی (ره) و دانشگاه آزاد اسلامی منحصراْ در اختیار طیف سیاسی ایشان بوده و هست . نیمی از دوره ۸ ساله اصلاحات نیز  مجلس ، که مرکز اصلی قانونگذاری در کشور است ، در اختیار جریان همسو با موتلفه اسلامی قرار داشته ، مضافاْ بر آنکه شورای نگهبان همواره در طول ۲۹ سال گذشته بر صحت تطبیق قوانین با قانون اساسی و شرع مقدس اسلام مهر تایید زده است ، لذا بیان وارونه حقایق جز آن که به ایجاد سردرگمی و تخریب بنیان های اساسی نظام در نزد مردم و خصوصاْ نسل جوان جامعه منتهی شود هیچ ثمره و نتیجه روشن دیگری نخواهد داشت !  متاسفانه در ۲ سال اخیر مشاهده می شود برخی جریان های سیاسی همچون حزب موتلفه اسلامی علیرغم تاثیرگذاری فراوانی که در نظام اقتصادی ،سیاسی و فرهنگی سه دهه گذشته کشور داشته اند اما با در پیش گرفتن سیاست "حرکت با چراغ خاموش" و بعضاْ انتقادات ناصواب نسبت به دولتهای گذشته ،سعی نموده اند که خود را همراه و همفکر دولت نهم جلوه دهند تا شاید از آسیب های تند رسانه ای برخی هواداران این دولت در امان بمانند .