در خبرها شنیدیم که لایحه بودجه سال۸۷ کشور با تاخیر سوال برانگیزی سرانجام روز گذشته به مجلس ارائه شد. مطابق آئین نامه داخلی مجلس کمیسیونهای تخصصی و تلفیق ۳۵ روز فرصت خواهند داشت تا پس از بررسی و اعمال نظرات و پیشنهادات اولیه نمایندگان لایحه مزبور را برای تایید نهائی در صحن علنی مطرح نمایند. از سوی دیگر قطار انتخابات مجلس هشتم نیز از ابتدای هفته جاری با شروع ثبت نام داوطلبان عملا به حرکت درآمده و تا ۲۴ اسفند همچنان با سرعت در حرکت خواهد بود و بطور قطع و یقین بسیاری از نمایندگان فعلی مجلس هم مسافر این قطار پر سروصدا هستند. حال باید دید در این فرصت تقریبا ۶۰ روزه مجلسیان چگونه از عهده آخرین آزمون سخت دوره نمایندگی خویش برخواهند آمد. آیا واقعا امکان بررسی و رسیدگی به لایحه ای که به قولی شیوه نوشتن آن پس از ۴۰ سال برای اولین بار تغییر کرده در این فرصت آنهم با انبوهی از مشغولیات ذهنی فراهم خواهد بود؟ این سوالی است که پاسخ آن نیازمند زمان است!

هفته گذشته خانم بی نظیر بوتو رهبر "حزب مردم" پاکستان در پایان یک میتینگ انتخاباتی به دست شخص یا اشخاص ناشناسی کشته شد.وی پس از ۸ سال تبعید و دوری از وطن اواخر مهر ماه گذشته وارد پاکستان شد و بلافاصله فعالیتهای انتخاباتی خود را آغاز نمود . اساسا سیاسیون پاکستان و از جمله خانم بوتو از فقدان دمکراسی به دلیل حضور مطلقه نظامیون در راس حکومت ناراضیند و مبارزات سیاسی آنها در طی چند سال اخیر نیز حول همین محور و به منظور احیاء دمکراسی در این کشور بوده است.اما در کمال تعجب و ناباوری دیدیم که بر خلاف شعارهای دمکراتیک ایشان حاضر نشد جانشین پس از خود با اتکاء به رای اعضاء حزب انتخاب شود بلکه به روش معمول سلاطین در وصیتنامه اش فرزند ۱۹ ساله و شوهرخود را بعنوان رهبر جدید "حزب مردم" و معاون وی برگزید. نکته جالبتر آنکه منتخبین جدید نیز بلافاصله پاکستان را ترک کردند.فکر نمی کنم با این تناقض آشکار در شعار و عمل بتوان در مقابل زور اسلحه نظامیون حاکم راه به جائی برد!

امروز در یکی از سایتهای تحلیلی،خبری به نقل از یکی از چهره های سرشناس اصولگرا و نماینده فعلی مجلس خواندم که در توصیه به بازاریان گفته بود:مواظب گرانی شب عید امسال باشید که به نفع اصلاح طلبان تمام خواهد شد...! با خود فکر کردم که در صورت صحت این خبر بسیار باید متاسف برای جامعه خویش باشیم که نماینده آن حتی سنگینی معاش مردم را هم در ترازوی منافع سیاسی گروهی می سنجد! نمی دانم اگر بحث انتخابات نبود واقعا وجود گرانی و تورم هیچ ایراد و اشکالی نداشت؟

این روزها اگرچه فشار رسانه ها وجراید باعث آن شد که جلال طالبانی سخنان بی محتوای خویش در نقض معاهده ۱۹۷۵ الجزایر را بازپس گیرد اما ذکر این نکته ضروری است که دولتمردان حاکم بر عراق حداقل در طی ۵۰ سال گذشته هیچگاه مورد اعتماد ما نبوده و هر کدام به نحوی چشم به تمامیت ارضی ایران داشته اند که اوج این طمع ورزی در حماقت صدام حسین ،دیکتاتور بعثی عراق، برای حمله به خاک مقدس جمهوری اسلامی ایران در سال ۵۹ عینیت یافت.بعد از سقوط صدام نیز اگر چه که دولتهائی به ظاهر مردمی در این کشور در رأس قدرت قرار گرفته و اظهار دوستی با همسایه بزرگ خود یعنی ایران نموده اند اما در عمل سستی و کژی های بسیاری را  از خود بروز داده اند که جای تأمل دارد.بهر حال این وظیفه دستگاه دیپلماسی کشور است تا به سیاستمداران تازه کار عراق بفهمانند که لازم است قدر و شأن خویش را نزد همسایه قوی و قدرتمندی چون ایران که پوزه اسلاف نابخرد آنان را در جنگ تحمیلی هشت ساله با صلابت به خاک مالید، حفظ نمایند.

همه صاحبنظران سیاسی در کشور معتقدند که معمولا هاشمی رفسنجانی بدون دلیل آنهم از تریبون عمومی سخنی را که دشمن بتواند از آن سوژه بدست آورد هرگز بیان نمی کند مگر آنکه موضوع از اهمیت خاصی برخوردار باشد.امروز در خطبه دوم نماز عید قربان هاشمی رفسنجانی درارتباط با گرانی و تورم موجود در جامعه بصراحت سخن گفت وحتی آثار زیانبار این مشکل بزرگ اقتصاد کشور در شرائط فعلی را برای انقلاب و اسلام مضر دانست. طی روزهای اخیر کار شناسان و صاحبنظران این حوزه نیز مطالب گوناگونی را در همین ارتباط بیان نموده اند که در این میان سخنان برخی نمایندگان مجلس هفتم که اتفاقا از طیف موافقین دولت هم هستند بسیار خواندنی و تعجب آور است. همگان بخاطر دارند که اصولا مجلس هفتم با شعار بهبود وضعیت اقتصادی و معیشتی مردم روی کار آمد و در دو سال اول فعالیت خویش خیلی محکم در مقابل برخی طرحهای اقتصادی دولت خاتمی ایستادگی و مخالفت کرد ،دلیلشان هم این بود که اینگونه طرحها قدرت اقتصادی قشر متوسط و پائین جامعه را کاهش میدهد ،حال چرا وضعیت اقتصادی همان مردم در پایان این مجلس و خصوصا در طول دو سال دوم عمر آن به چنین ورطه ای افتاد جای بحث و بررسی فراوان دارد که البته فکر می کنم پاسخ بخش مهمی از ابهامات را عماد افروغ در سخنان روز گذشته خود داده باشد.